Yeni Kurdele Çalışmam

Yarışma işi bitti ya, bende bir gevşeklik, bir rahatlık, bir lay lay lom durumu anlatamam.

Hani balonları şişirirsin şişirirsin sonrara da içindeki havayı çıkartır, balon “vuuuuvvvv” yaparak döner döner bir yerde pörsümüş halde kalır ya, aynı o durumdaydım.

En sonunda ya Allah Bismillah diyerek yeni bir işe soyundum.

Daha önce ki yazılarımda Amca kızının kızı Burcu’mdan bahsetmiştim.

Dünyalar güzeli, pırlanta gibi bir genç kız (maşallah diyin bakimmm).

Çeyiz hazırlıklarında benim de katkım olsun diye küçük bir şey başladım.

Bakalım ne zaman biter:))))

Yapım aşamalarını sizlere kısa kısa göstermek istiyorum.

Meydane adı verilen kumaştan aldım.

Elde dokunan bu kumaşların eni yaklaşık 50-55 cm.

Fiyatı ise 6,00.- YTL den başlıyor, 8,00 - 10,00.- YTL’ye kadar çıkıyor.

Ankara’da Çıkrıkçılar Yokuşu’nda bir çok mağazada bulunuyor.

Almak isteyen olursa diye söylüyorum; hiç taviz vermeyin, çatır çatır pazarlık yapın ve 6,00′ya alın.

Eni dar olduğu için uçları üçgen gelen komposizyonları çok iyi taşıyor bu kumaş.

Kumaşın ortasını buldum, tırnağımla “tırnak ütüsü” denilen işlemi gerçekleştirdim. Yani işaretledim. Daha sonra her iki köşeyi de ortada birleştirdim. Tabi dikiş payı vermeyi unutmadım.

Aman aman, resmi görünce aklıma geldi.

Sakın kumaşı ütülemeyin.

Kumaş kolalı olduğu için sert bir yapıya sahip.

İlginç bir yapısı var; zamanla kırışmış olan yerler kendiliğinden açılıyor.

Ancak ütülediğiniz zaman o kolalı havası kayboluyor ve sıradan bir kumaşmış gibi kalıyor.

Bu dip nottan sonra tekrar kumaşa dönelim.

Dedim ya kendiliğinden açılma özelliği var diye. O yüzden tırnağımla belirlediğim çizgiler kaybolacağı için hemen yaptığım üçgeni teyelledim.

Bu işlem de bittikten sonra siz benim gibi pasaklı olmayın ve kumaşın kenarlarını sülfile yapın:)))

Tamam tamam fotoğrafı çektikten sonra aklıma geldi ve bende yaptım. O kadar da pasaklı değilim canım:))

Evet, kumaşımı hazırladım.

Daha önceden belirlediğim modeli parşomen kağıdına çizdim.

Fotoğraf makinasında model gösterimi ancak bu şekilde oluyor, kusura bakmayın artık.

Ayol çok hoş bir model seçmişiz.

Aferin bize:))

Kendimizi de övdükten sonra devam edebiliriz.

Sarı karbon kağıdının yardımıyla deseni kumaşa geçirdim.

Gergin olmasını sağlayacak şekilde kasnağıma gerdim ve başladım işlemeye.

Sim ip manyağı birisi olarak doğal olarak sim iple başladım çalışmaya

Aaaaa, bu fotoğrafta desen de kumaşın üstünde belli oluyor.

Güzel olmuş ayol bu fotoğraf, sevdim kendimi:))

Hala isminin tam olarak hangisi olduğuna karar veremediğim “Sap işi” yada “İğne Ardı” tekniğiyle sim çalışmamı bitirdim.

Sonra yeşil ipimle geri kalan yerleri tamamladım.

Bu modelde, yeşil ipi “Brezilya Nakışı”nda kullanılan iplerden kullandım.

Ebruli yeşil ton çok yakıştı. Geçişler doğal oldu.

Yazıyı hazırlayana kadar bu kadarını yaptım.

Altyapısı tamamlandıktan sonra üzerine yerleştireceğimiz güllere karar vereceğiz.

Çizgiler arasında ki boşluklar, o güllerin yerleşim yerleri.

Hayalim canlandırdığım gibi bir şey olursa, nefis bir çalışma olacak.

Tam Burcu’ma layık bir şey…

İyi günlerde kullanmak nasip olur inşallah.

Bu arada sizden bir yardım istiyorum.

Şöyle ki, burada yayınladığım resimleri çok anlamsız yerlerde görmekten sıkıldım artık.

Hadi tamam alıyorlar da, neden resmin orasını burasını çekiştirip, ağzını burnunu bir tarafa kaydırıyorlar o kısmını pek anlamadım:)

O yüzden resimlerin üzerine adresimi yazmaya karar verdim.

Sizden istediğim yardım şu: Ben bu kararımı unuturum, şapadanak sayfaya yapıştırırım:) Siz beni uyarırsanız düzeltmeye çalışırım.

Şimdiden teşekkürler ve kocaman sevgiler…

Etiketler: kurdale, kurdela, Kurdele Nakışı, meydane