Burası benim dünyam... Ağlarım, gülerim, kızarım, severim... Beni var eden her şeyle buradayım... Paylaşmak isterseniz, gönül kapım herkese açık...
Ayça’nın Günlüğü
Bir başka kızsal blog…
2006 yılında başladığım blog oyununda 1 yaşındayım. Hakkımda bilinmesi gereken her şey yazılarımda yer alıyor. Boş vaktinizde uğrarsanız benimle ilgili daha fazla bilgi edinebilirsiniz...
Ölüm
Bugüne kadar ölü görmedim.
Ölüm döşeğinde yatan, son nefesini vermeye çalışan kimse görmedim.
Böyle ortamlardan mümkün olduğunca kaçtım.
“Korkarım” dedim, “O’nu böyle hatırlamak istemiyorum” dedim, “Dayanamam, bayılırım” dedim, çeşit çeşit bahaneler uydurdum.
Derken bir telefon geldi.
Can arkadaşlarımdan İrem’in annesi Nevin Teyzem aramızdan ayrılıyormuş.
Akciğerde ki kanser beyine, oradan da kemiklere sıçramış ve artık son zamanı gelmiş.
Tuhaf bir şekilde hazırlandım ve evlerine gittim.
Hiçbir şey düşünmedim, düşünemedim, gitmem gerekiyordu ve gittim.
Korkmadım… Nevin Teyzemi böyle görmenin, benim onunla geçirdiğim tatlı anılarımı kesinlikle etkilemeyeceğini anladım. Dayanamam diye bir şey yokmuş, bayılmak ise sadece palavraymış.
Hele ki, başında Kur’an okunurken Allah kelimesini tekrar etmeye çalışması -ki bilinci yerinde değilken bile- Kelimeyi Şahadet getirme gayreti beni başka başka alemlere götürdü.
Asla unutamayacağım tek şey ise şu: İrem’in “Anne” diye seslenmesiyle gözlerini açması ve kızına o büyüleyici bakışı…
O kadar çok şey anlatıyordu ki o bakış… Benim kelime haznem yetersiz kalıyor bunu ifade etmeye.
Evden çıktığımda, Nevin Teyzem aynı şekildeydi.
Acı çekmediğini bilmek rahatlatıyor ama insan bir yandan da “Yüce Rabbim, kavuşsun artık sana” diye içinden geçiriyor.
Her şeyin olduğu kadar ölümün de Allah hayırlısını versin.
Çektirmeden, süründürmeden, elden ayaktan düşürmeden alsın bizi yanına…
Ve geride kalanlara dayanma gücü, sabrı versin…
“Ölüm” için 5 Yorum
Yorum Yapın
Son Yazılar
Kategoriler
Beğenilen Yazılar
- Kurdela Nakışı
- Kurdele Nakışında Kullanılan Malzeme...
- Kurdele Nakışı Salon Takımı
- Kurdele Nakışında Kullanılan Malzeme...
- Kurdela Nakışı
- Kurdele Nakışı Kursu
- Tuhaf
- Kurdele Nakışı Teknikleri-1
- Yeni Kurdele Çalışmam
- Kıskançlık
- Örümcek Gül
- 64 Yaş ve Kurdele Nakışı Masa Örtü...
- Hop Hop Değiş Tonton ve Kurdele İşi ...
- Kurdele Nakışı Yarışması Sonuçlar...
- Kurdele Nakışı Desenleri
Arşivler
Sayfalar
Statistics
Arama
Ayça'nın Günlüğü'ne üye olun Herşeyden, önce sizin haberiniz olsun!
ah ayca ne tesadüftürki bende bugün ölüm haberi aldim türkiyeden.istanbuldaki görümcemin bebegi karninda ölmüs,hemde doguma iki aydan az bir zaman varken.ilk cocuguda hem kör hem sagir dünyada 4 kiside bulunan bu dört kisininde ikisi samsunda yani görümcemin dolayisiylaa benim sehrimde olan bir hastalikla bogusuyor.bu gün yarin ölür diyen doktorlara inat iki bucuk yasina geldi artik kanida sürekli degisiyor nereye kadar belli degil yani,yazdiklarini okluyunca ölümün mutlaka her kapiyi calacagini bir kez daha hatirlamis oldum hos unutmuyoruz ama unutmus gibi davraniyoruz cogu zaman allahtan sabir dilemekten baska bir sey gelmiyor elimden canim
Büyük geçmiş olsun. Allah şifa versin. Ama şunu fark ettim; Öyle yada böyle insan bir şekilde ayakta kalmaya devam ediyor. Biz Nevin Teyzemizi toprağa verdik. Hiç yapamam denen şeyler, başa gelince yapılıyor. Ama şu da bir gerçek; Ateş düştüğü yeri yakıyor. Diğerleri yalan ağlıyor… Evet ölüm her kapıyı eninde sonunda çalıyor…
Allah rahmet eylesin geride kalanlara da sabır versin. Dediğin gibi Allah hayırlı ölümler nasip etsin.
Blogunu blograzzide tesadüfen buldum, el emeği göz nuru nakışlarınızı çok beğendim gerçekten :)
Sevgiler…
_Saniye_
Aaa ne hoş bir sürpriz böyle… Blograzzi den ilk kez bir ziyaretçim oldu galiba. Çok memnun oldum. Tekrar beklerim:)
merhaba ayçacığım ölüm yazını okuyunca çok duygulandım ve beni 4 yıla götürdü ve birden bende yazmak içimden geldi.Ölümü tatmadığım halde günbe gün bir insanın ölüme nasıl yaklaştığını gözümün önünde günlerinin sayılı olduğunu iyi bilirim.Ben bunları eşimde gördüm 6 ay hergün allahıma çok şükür bugünde bize bağışladı düşünerek yaşadım.bu duyguları yaşayan bilir.duygularımı tamamını yazmak aitemiştim başta ama göz yaşlarımdan ve boğazıma düğümlenen hıçkırıktan dolayı yazamıyorum beni anlarsınız inşallah
Allahın bize bahşettiği en büyük lütuf gözyaşı olsa gerek. Ağlayabilmek insanın içini ferahlatır (Her ne kadar sonrasında baş ağrısı yapsa da)… Acılarımızı hafifletir. Allah herkesi çeşit çeşit sınava sokuyor… Ay ben de kötü oldum. Allah emanet olun…
hastanıza allahdan acil şifalar dilerim,yakınlarına da sabır versin ,dayanma gücü versin rabimm
Maalesef Nevin Teyzemi kaybettik. Allah mekanını cennet etsin. Güzel dileklerin için sağolasın..
Canım Ayçam, nevin teyzenin toprağı bol olsun. Ne denir, ne söylenir hiç beceremem, hiç bilemem :(( Çok üzgünüm ..
Canımsın…