Burası benim dünyam... Ağlarım, gülerim, kızarım, severim... Beni var eden her şeyle buradayım... Paylaşmak isterseniz, gönül kapım herkese açık...
Ayça’nın Günlüğü
Bir başka kızsal blog…
2006 yılında başladığım blog oyununda 1 yaşındayım. Hakkımda bilinmesi gereken her şey yazılarımda yer alıyor. Boş vaktinizde uğrarsanız benimle ilgili daha fazla bilgi edinebilirsiniz...
Kevgir Yayında
Bilindiği gibi Blog dünyası, son zamanlarda yaşanan acı bir olayla sarsıldı.
Sanırım Türk blog dünyası bugüne kadar böyle bir olayla karşılaşmamıştır.
Sevgili Esra’mız hayata gözlerini yumduğu anda bir çok blog sahibinin de içi yandı.
Sevilen bir insandı, özel bir insandı.
Değer verdi ve değer buldu…
Belki de sırf vakit geçirmek amacıyla edindiği bloğu bir ekol haline geldi ve bir sürü sanal arkadaşı, dostu, sırdaşı, takipçisi oldu.
Karşısında ki insana Kendinden ne kadar çok şey verdiği de bu acı olay sonunda ortaya çıktı.
Zaman zaman sadece birkaç kelimelik yazıyla yorum bırakılan, zaman zaman sadece sayfasına bakıp geçilen bir insanın anısına işi gücü bırakıp O’nun adına yapılan bir organizasyona destek verildi.
Evet KEVGİR‘den bahsediyorum.
Kevgir’in yayını esnasında benim de minicik katkım bulundu.
Hazırlanma safhasında bulunan şanslı bir insandım.
Kısacık bir zaman dilimi içerisinde Zerrin, Nino, Ayşegül, Bengi, Selen ve Yeşim, insanüstü bir güçle ekibi toparladılar, insanlara ulaştılar, organizasyonu yaptılar, yüzlerce resim ve yazıyı değerlendirdiler, sayfayı hazırladılar ve 1 Aralık 2007 yanlış hatırlamıyorsam saat sabaha karşı 03:00-03:30 arasında yayınladılar. Çünkü o sırada o kadar büyük bir heyecan ve mutluluk içerisindeydim ki saate bakamadım.
Size o geceyi kelimelerle anlatmama imkan yok.
Ulu manitu MSN vasıtasıyla tüm ekip toplanmış ve son hazırlıkları yapıyorlardı.
Her kafadan bir ses çıkıyor, herkes birbirini yönlendiriyor, eksikler görülüyor uyarılıyor, düzeltmeler yapılıyor, birisi umutsuzluğa kapıldığı anda hep beraber yeniden motive ediliyor, canla başla Kevgir’e son şekil verilmeye çalışılıyor…
Bir ara ortamda yaşanan stres, gerginlik ve heyecanı görünce kendimi milletvekili adayının seçim sonuçlarını beklemesi modunda hissettim; Sandıklar açılıyor, oylar teker teker toplanıyor, sayılıyor, milletvekili adayı heyecanla “Acaba seçildim mi?” Sorusu içinde tırnaklarını kemiriyor…
Ben de bu havada, “Acaba Kevgir’i alnımızın akıyla çıkarabilecek miyiz, yetiştirebilecek miyiz?” soruları içinde ve kalp çırpıntılarıyla bir süre tırnaklarımı yedim:))))
İnanılmaz güzel ve heyecanlı bir geceydi…
Hele Zerrin’in “Arkadaşlar hazır, yayına açıyorum!” cümlesi ile Nino’nun 10-9-8… diyerek saymaya başlaması ve 0′ dan sonra “Esraaaaaaa seninnnnnnn içinnnnnnnnnnnn” nidalarını sanırım hiç unutmayacağım…
Gözlerimiz yaşararak Kevgir’e gitmemiz, yüzlerce kez üzerinde geçtiğimiz derginin yayında olması ve Esra’ya layık bir dergi hazırlandığını bir kez daha görmemiz…
Unutmam, unutamam…
Ve tabi bu arada, Kevgir’in yayını için yardımda bulunan görünmez kahramanlar; Sizler…
Esra’yı tanıyanlar, tanımayanlar, sevenler, samimiyeti olmayanlar, ama O’nun için bir şeyler yapmaya çalışanlar…
Bugün sakin kafayla gelen mailleri, yorumları tekrar tekrar okudum ve hepinizin bu sayı için ne kadar özen gösterdiğinizi, elinizden gelen yardımı yaptığınızı, ve hatta istenildiği takdirde daha da fazlasını yapacağınızı gördüm.
Sanal denilen dünyada bu kadar güzel insanların yer alması beni çok mutlu etti.
Haa bu süre zarfında hiç mi kötü bir şey olmadı… Her şey güllük gülistanlık mı geçti.
Tabi ki hayır…
Her ortamda olduğu gibi, bu organizasyonda da çatlak sesler çıkmadı değil…
“Vay efendim ben şu yemeği yapmak istiyordum, onu neden buna verdin? Vay efendim benim yazım neden kesilmiş, vay efendim ben bir de şu resmi göndermiştim neden o konulmamış, vay efendim bu yemeği neden falanca kişi yapıyor, vs vs vs vs”
Ağlayalım mı, kızalım mı, gülelim mi diye düşündüğümüz, karar veremediğimiz, en sonunda “Bizim amacımız belli, Esra için bu kadar kısa sürede büyük bir iş yapmaya çalışıyoruz. Bu amacı anlamayanlar ve burayı şov yada reklam yeri olarak görenler için moralimizi bozmayalım arkadaşlar” cümleleri ile kendimizi rahatlatmaya çalıştığımız tepkilere de maruz kalmadık değil…
Ama Esra için hepsini kulak arkası edip amaçladığımız yolda yürüdük ve başardık.
Biz kendimizle gurur duyuyoruz.
Umarım Esra’da bizimle ve sizinle gurur duyuyordur.
Hepinize emekleriniz için teşekkür ederim.
Sevgilerimle
“Kevgir Yayında” için 13 Yorum
Yorum Yapın
Son Yazılar
Kategoriler
Beğenilen Yazılar
- Kurdela Nakışı
- Kurdele Nakışında Kullanılan Malzeme...
- Kurdele Nakışı Salon Takımı
- Kurdele Nakışında Kullanılan Malzeme...
- Kurdela Nakışı
- Kurdele Nakışı Kursu
- Tuhaf
- Kurdele Nakışı Teknikleri-1
- Yeni Kurdele Çalışmam
- Kıskançlık
- Örümcek Gül
- 64 Yaş ve Kurdele Nakışı Masa Örtü...
- Hop Hop Değiş Tonton ve Kurdele İşi ...
- Kurdele Nakışı Yarışması Sonuçlar...
- Kurdele Nakışı Desenleri
Arşivler
Sayfalar
Statistics
Arama
Ayça'nın Günlüğü'ne üye olun Herşeyden, önce sizin haberiniz olsun!
ayca varya seni bir elime alicam yahu mahvettin beni burda agla agla yasadiklarimizi dusundukce cok guluyorum ama esra dedikcede agliyorum ne halt edecegimi sasirdim yazinin her bir noktasina parmak basiyorum canm ellerine saglik opucukler
:))) Ayol korkutma öyle elime alıcam falan diyerekten, kaçmaya çalışacağım da yolun karşısında da Yeşim var, burdan kaçsam o yakalar sana getirir beni:)) Bence bu duygularını doya doya yaşa… Herkese nasip olmaz çünkü bir yandan gülerken bir yandan hüzünlenmek.. Sevgiler
kızlar hepinizin eline koluna yüreğine sağlık valla nefis olmuş dergi. esra sizinle gurur duyuyor buna eminim. ayçacım bu arada .com un hayırlı olsun bacım ya valla göbek büyütmekten elim kolum bişeye kalkmıyo bu aralar hakkınızı helal edin olur mu. sizleri seviyorum. sizinle gurur duyuyorummmmmmmmmmmmm. mucuk mucuk mucuk
comaycacom oldum:)) açtı beni ama bu adres:)) Hayatım sen göbeği büyüt, biz senden hiç bir şey istemeyiz, sen yeter ki büyüt de güzel haberlerini alalım. Helal olsun hayatım… Lafı bile olmaz böyle şeylerin.. Hadi bakalım sağlıklı haberlerini bekliyoruz:))
merhaba canım arada bir sana uğramadan edemiyorum.. Kusura bakma Esra için bir baş sağlığı yazısı yazamadım sana , onu hiç tanımasamda sonradan ne kadar iyi ve değerli bir insan olduğunu öğrendim, tüm blog aleminin başı sağolsun en başta arkadaşlarının ve ailesinin..
kevgire verdiğiniz emeklerden dolayı kutlarım sizi ve özellikle seni arkadaşım.. Hayat devam ediyor, güzel , umutla dolu, mutlu bir pazar seni kucaklar inşallah..sevgiler
Canım çok teşekkür ederim. Beni ziyaret etmen inan beni çok memnun ediyor. Her zaman beklerim. Evet çok doğru söylemişsin, hayat devam ediyor. Acısıyla, tatlısıyla yaşamaya devam ediyoruz. Kıymetini bilip doya doya bu anların tadını çıkartmak lazım. Sevgilerimle
Emeğinize yüreğinize sağlık,çok anlamlı bir çalışma olmuş..Selamlar………
Çok teşekkür ederim. Gerçekten de çok anlamı çok büyük bu derginin bize. Canım arkadaşlarımın ve sizlerin elerrinize sağlık. Sevgiler…
herşey o kadar güzeldiki ellerinize sağlık….
ne kadar yorulduğunuzu tahmin edebiliyorum…
çok zordu….başardınız…
Beğenilmesine gerçekten çok mutlu oldum. Eminim Esra’da beğenmiştir. Sevgiler
Canımmm AYçam,
sen ne tatlı bir kadınsın yaa …
Nasıl teşekkür etsem bilemiyorum…
çook sağol canım çok sağol herşey için…
Tatlıyım, tatlısın, tatlılar:)) Önemli olan gönüllerin bir olması, ayrıca ben sana demedim mi teşekkür lafını duymak istemiyorum diye… Allahım ya neden benim sözüm dinlenmiyoooooorrrrrr:)))
Sevgili Ayça,ellerine sağlık..Harika olmuş.Yarım yamalak verdiğim bilgilere rağmen müthiş bir iş!!!Tebrikler hepinize de!!Büyüksünüüüüüüüüüüüz,diyom başka da bişey demiyom…
İnan Feray’cığım, sen olmasaydın olmazdı… Yarım yamalak değil, çok önemli bilgiler, ipuçları verdin. Hepimizin ellerine sağlık, Sevgiler
gelmiycem bir daha ziyaretine ne bu ya tam kendimize gelirken gene ağlattın bizi canımsın com ayçam com.
ninom ne yaparsan yap bizi bulur yolar demedi deme ;))
Tamam tamam ağlatmıycam bi daha aaa… Yolar dimiiiiii…. Biz o zaman görüşmesek mi ki acebaaa:)) Amaann yolan Nino olsun beaaa:))
canım herşeyi ne kadar güzel anlatmışsın her zaman ki gibi!
herşey çok güzeldi, böyle bir organizasyonun içinde olmak sebebinden dolayı üzse de , çok gururlandırdı ve mutlu etti! iyi ki varsın, ellerine yüreğine sağlık herşey için..
not:bir gün şu Ankara yollarında görsem seni tanırmışım gibi geliyor :)) o denli yanii :)
Sağol bitanem. Sen güzel olduğun için güzel görüyorsun. (Karşılıklı yıkama yağmalamaya hoş geldiniz efenimmmmm).. Aslında herkes yapıyor bir de biz ayarlasak da bi toplansak, milleti çatlatsak:)) Valla ne güzel olur ya… Öptüm şeker
“Vay efendim ben şu yemeği yapmak istiyordum, onu neden buna verdin? Vay efendim benim yazım neden kesilmiş, vay efendim ben bir de şu resmi göndermiştim neden o konulmamış, vay efendim bu yemeği neden falanca kişi yapıyor, vs vs vs vs”
*******************************************
Ya gözlerime inanamadım bu satırları okurken…
Böyle insanlar aramızda demek.
Tek dertleri kevgir’e çıkıp reklamlarının yapılmasıymış demekki.Çok yazık valla yüreğim sızlıyor.
Ya evet, maalesef karşılaştık böyle şeylerle… Şimdi o kadar etkilemiyor ama acımızın taze olduğu dönemlerde bu yaklaşımlar daha da yaralıyor insanları. Ancak bu ekipte o kadar yüce gönüllü insanlar vardı ki, duygularımıza yenildiğimiz anda bize destek oldu. Ne yapalım beş parmağın da beşi bir değil ki… Zamanla gerçek samimiyet, gerçek dostluk ağır basacaktır. Sevgilerimle
Bu arada Nino, Ayşegül, Bengi, Selen ve Yeşim’in
linklerine hep blogSTOP yazmışsın hiçbiri açılmıyor o yüzden :))
:)))))))))))) Kıskancım ben kıskanç:)) Bana gelen başka bir yere gitmesin diye yapıyorum ne söylüyorsun hemen:))))))))) Ay dur becerebilirsem düzelteyim, sağolasın:))))
Ayy hala gülüyorum kendime:))))))))))))))))
:)))))))))
bu yaziyi atlamisim görmedim buaksam okudum tanimiyorum esra´yi ama tanimak gerekmiyo aciyi paylasmak icin.Onun hakkinda böyle güzel sözler söyleyen arkadaslarinin olmasi ne güzel allahtan kendisine rahmet ailesine sabirlar diliyorum yattigi yer nurla dolsun insallah
Amin… Çok özel ve güzel bir insandı… Çok genç yaşta Allah onu yanına aldı…