Burası benim dünyam... Ağlarım, gülerim, kızarım, severim... Beni var eden her şeyle buradayım... Paylaşmak isterseniz, gönül kapım herkese açık...
Kurdale Değil Kurdele
Ayça’nın Günlüğü
Burası benim evim ve ben evimde mutluyum...
Kütüphane’ye En Son Ne Zaman Gittiniz?
Nereden çıktı şimdi bu soru demeyin.
Gerçekten en son ne zaman Kütüphane’ye gittiniz?
Ben en son orta okul zamanında dönem ödevini hazırlamak için gitmiştim.
Kumrular Sokakta ki Adnan Ötüken İl Halk Kütüphanesi…
Eski ama bakımlı bir binası vardı.
İçi ilk gittiğimde beni çok etkilemişti.
Ahşap koyu renk masalar ve zemin, yüksek bir tavan…
Bir film karesinde gibi hissetmiştim kendimi.
Ancak ne zaman salonda yürümeye başladım, film birden gerilim filmi olmuştu.
Hele bir de oturmaya kalkınca tam bir korku filmine dönüştü.
Çünkü ahşaplar gıcırdıyordu…
Gülmeyin…
Orta okul öğrencisiyim.
Bize kütüphanede gürültü yapılmaz, araştırma yapan insanlar rahatsız edilmez denmiş.
Ama kütüphane gıcırdıyor…
Herhalde herkes benim gibi düşündüğü için zaten kimseden ses çıkmıyor, o sessizlik içinde ki gıcırdamayı bir düşünün siz.
Hele bir de gıcık tutar, öksürük gelmez mi?
Allahım, o gıcırdayan tahtalar yarılsa da ben bir içine girsem de, rezil olmaktan kurtulsam…
Ama tabi ki o öksürük geçmek bilmez, o tahtalarda yarılmaz…
Hele bir de öksürmeyim diye kendinizi tutarsınız, tutarsınız en sonunda tuhaf bir sesler o öksürük çıkar ya boğazınızdan….
İki kat rezil bir durum…
Offf offf offfff…
Şimdi olsa hiç umurumda bile olmaz ama o zamanlar daha küçücüktüm ben yaaaa…
Şimdi yazarken hatırladım, daha sonra da gittim ben kütüphaneye.
Bahçelide ki Milli Kütüphane’ye gittim en son.
Sanırım 7-8 yıl oldu.
Muhabirlik yaptığım dönemlerde, bir televizyon programcısı için metin hazırlıyordum.
“Geçmişten günümüze Türkiye’de Magazin Haberciliği” gibi bir konuydu yanılmıyorsam.
O sayfayı nasıl bir kapattıysam o döneme ait her şeyi silmişim beynimden:))
Çok büyük, aydınlık ve ciddi bir donanıma sahip bir kütüphane idi Milli Kütüphane.
Şimdi çok çok daha gelişmiştir.
Aslında belki de zaman zaman oturduğumuz yerden kalkıp, kütüphane, müze gibi yerleri ziyaret etmek ruhumuzu şımartmanın bir yolu olabilir mi
Etiketler: kütüphane



