Burası benim dünyam... Ağlarım, gülerim, kızarım, severim... Beni var eden her şeyle buradayım... Paylaşmak isterseniz, gönül kapım herkese açık...
Kurdale Değil Kurdele
Ayça’nın Günlüğü
Burası benim evim ve ben evimde mutluyum...
Sürpriz…
Aaaa, benim sayfam açılmış:))))
Amannnn, bu nasıl bir derttir anlatamam…
Kaç zamandır deli gibi yoğunluktan ne yorumlara bakabildim ne yeni bir şey ekleyemedim.
Sayfayı bile açıp bakamadım.
Ta ki geçen gün sevgili Banu “Ayça bir şey söyleyeceğim ama kızmayacaksın” dedi.
Olayı bitirdi zaten orada…
Birisi bana “kızmayacaksın, üzülmeyeceksin, sakin olacaksın” dedi mi bende ipler kopuyor… Cümleye yanlış başlangıç bunlar aklınızda bulunsun :)))
“Ne var?” (Çok kibarım çok)
“Ama bak kızmak, sinirlenmek yok tamam mı?”
“Banu!!! Söylesene deli etme adamı yaaaa!!!”
“Aman iyi be bağırma (Pek güzel anlaşırız) sayfan açılmıyor”
Hönnkkkk…
Nasıl yani, gene mi?
Bir popo ve omuz hareketiyle bilgisayar başından Banu kovulur ve bakılır…
Hay Allah, gene mi açılmıyor…
Üfff… Tamam ya bırakıyorum ben bu sevdayı…
Ooooo, her seferinde benim yüreğim böyle hop oturup hop kalkacaksa yapmayacağım o zaman ben bu işi…
Diyip, dudağımı da sarkıtarak kös kös oturdum kenara…
Maillerime bile bakmadım…
Küstüm ya her şeye…
Sonracıma bir arkadaşım telefonda “Sana mail gönderdim baksana” dedi…
Açtım mail kutumu, Aaaa, ayol yeni bir mail gelmiş. Hemi de aycakizilkaya.com dan…
Bir heyecan, bir heyecan sormayın…
Kendi kendine sayfam yeniden açılmış…
Demek ki bu da makus kaderimin cilvelerinden biri olacak bana…
Kendi kendine kapanacak, açılacak, sağa dönecek, sola dönecek, amuda kalkacak, takla atacak, nanik nanik yapacak:))))
Hem zaten Allah sevdiği kulun önce eşeğini kaybettirirmiş sonra da buldururmuş dimi ama:)))
Bir sonra ki kapanma ve açılma sendromuna kadar hepinize kucak dolusu sevgiler…
